20. wyprawa Jurajskich Szlaków i magia doliny Ordonki
 |
| Pełen gracji taniec brzózek. |
Po dwóch spacerach w Suliszowicach, 7 kwietnia 2024 roku wyruszyliśmy na kolejną wyprawę z cyklu Jurajskich Szlaków. Tym razem naszym celem była dolina Ordonki, którą przemierzaliśmy szlakami czarnym i żółtym, od stacji kolejowej w Masłońskim do Zaborza. Wiosna w pełni rozkwitała, a rozlewiska Ordonki pokryte były zielenią, jakby natura postanowiła stworzyć żywy dywan na powierzchni wody. Jurajski Wędrowiec, tym razem jako głos wśród szumiących drzew, opowiadał nam o roślinach, które sprawiają, że wiosenne rozlewiska nabierają tak niezwykłego wyglądu.
Pamiętnik
Wraz z kolegami z Klubu Fotograficznego "Źródło" zorganizowaliśmy kolejny przegląd portfolio w Rudzie Śląskiej. Spotkanie było okazją do wymiany doświadczeń, analizy prac i rozmów o fotografii, które zawsze inspirują do nowych projektów.
 |
| W tych pięknych okolicach można zachwycać się przyrodą. |
W niedzielę 31 marca 2024 pojechaliśmy na drugi spacer w Suliszowicach. Odwiedziliśmy liczne skałki pochowane w lasach, na które wspinaliśmy się setki razy w przeszłości. Zdjęć nie robiłem.
Tydzień później, 7 kwietnia 2024, odbyła się dwudziesta wyprawa z cyklu Jurajskich Szlaków. Tym razem wybraliśmy się do Masłońskiego, aby przejść leśnym szlakiem wzdłuż Ordonki.
 |
| Miejsce w sam raz na działkę rekreacyjną. |
Wycieczka
Dolina Ordonki to obszar o wyjątkowej florze i faunie. Wiosną jej rozlewiska zamieniają się w zielone tafle, pokryte roślinnością wodną, która tworzy niemal jednolitą powierzchnię. To miejsce, gdzie przyroda zdaje się żyć własnym rytmem, a wędrowiec może poczuć się częścią tego ekosystemu. Wśród ciekawych roślin występujących w tym rejonie można znaleźć różne gatunki mszaków, porostów oraz roślin wodnych.
 |
| Nie potrzeba nawet filtra polaryzacyjnego. Tak jest zielono! |
Na trasie naszej wędrówki mijaliśmy rozlewiska, które wiosną nabierają intensywnej zieleni dzięki roślinom wodnym. Jurajski Wędrowiec opowiadał nam o ich znaczeniu dla ekosystemu – filtrują wodę, dostarczają schronienia dla drobnych organizmów i wpływają na mikroklimat doliny.
 |
| Jurajski Wędrowiec musiał być gdzieś na tym drzewie. |
Fotografia
Na tę wyprawę zabrałem Sony A7II z obiektywem Zeiss Sonnar 135mm f/2.8. Dłuższa ogniskowa świetnie sprawdziła się w zwartym kadrowaniu, pozwalając uchwycić detale roślinności i strukturę runa leśnego.
Zwarte kadrowanie obiektywem 135mm
- Selektywne ujęcia – obiektyw 135mm pozwala na precyzyjne kadrowanie, eliminując zbędne elementy i skupiając się na kluczowych detalach.
- Perspektywa kompresji – dłuższa ogniskowa sprawia, że elementy na różnych planach wydają się bliżej siebie, co nadaje zdjęciom głębi.
- Oddzielanie obiektu od tła – szeroki otwór przysłony pozwala na wyizolowanie poszczególnych elementów krajobrazu, tworząc malowniczy efekt.
 |
| Baśniowy zakątek. |
Obiektyw 135mm i runo leśne
- Tekstury i detale – idealny do uchwycenia faktury mchu, liści i drobnych roślin.
- Gra światła i cienia – dłuższa ogniskowa pozwala na subtelne operowanie kontrastem między nasłonecznionymi a zacienionymi fragmentami lasu.
- Minimalizm w kompozycji – skupienie na pojedynczych elementach, które tworzą spójną narrację wizualną.
 |
| Dywan był tak gęsty, że zdawało się, iż można po nim chodzić. |
Podsumowanie wiosennego spaceru
Dolina Ordonki, choć mniej znana, okazała się miejscem pełnym wiosennej magii. Rozlewiska pokryte zielenią, opowieści Jurajskiego Wędrowca o roślinach wodnych i fotograficzne wyzwania związane z kadrowaniem pejzażu sprawiły, że ten spacer był wyjątkowy. Sony A7II z obiektywem 135mm pozwolił uchwycić detale runa leśnego i roślinności wodnej, tworząc zwartą, malowniczą kompozycję.
 |
| Las nie odstawał od żywiołowości wody. |
 |
| To przepiękna ścieżka. |
 |
| Do tego, bardzo łatwa. |
Łukasz Cyrus i Jurajski Wędrowiec, 2024
Komentarze
Prześlij komentarz