Gorące fale w Suliszowicach – wiosenna eksploracja i fotografia krajobrazowa

Szlaki, skałki i kadrowanie pejzażu na krótkim dystansie

Początek wiosny na Srogiej Skale.

Po ostatniej wyprawie do Rudniańskiego Parku Krajobrazowego, gdzie Jurajski Wędrowiec wskazał mi wiewiórcze ścieżki i niezwykłe drzewo w kształcie głowy słonia, nadszedł czas na nową eksplorację. 30 marca 2024 roku postanowiłem przejść szlakami żółtym i niebieskim w okolicach Suliszowic, przecinając teren pomiędzy Srogą Skałą, Kazalnicą Suliszowicką i Dębią Skałą. Nieoczekiwanie, fala ciepłego powietrza towarzyszyła mojej wędrówce – chwilami było tak gorąco, że czułem zawroty głowy. Na szczęście cień Jurajskiego Wędrowca szedł krok w krok za mną, dbając, bym nie upadł.

Pamiętnik

Suliszowice to niewielka miejscowość, ale kryje w sobie ciekawą historię i unikalne atrakcje przyrodnicze. Znana jest przede wszystkim z wapiennych skał, które od lat przyciągają wspinaczy. Wśród nich wyróżniają się Sroga Skała i Kazalnica Suliszowicka – ostańce górujące nad krajobrazem. Region ten, bogaty w ślady dawnej działalności górniczej i wzniesienia porośnięte bujną roślinnością, sprawia, że każda wyprawa może przynieść nowe odkrycia.

Piękny widok ze Srogiej Skały.

Podczas wędrówki w okolicach Dębiej Skały spotkałem wspinających się przyjaciół i spędziłem z nimi resztę gorącego popołudnia. Wspinaczka w tym rejonie wymaga doświadczenia, ale skały oferują szeroki wybór dróg – od łatwiejszych dla początkujących po wymagające ściany dla zaawansowanych wspinaczy.

Widok na zachód ze wzniesienia przy drodze Górskiej.

Widok na północny-wschód z tego samego miejsca.

Wycieczka

Suliszowice słyną z kilku wyjątkowych formacji skalnych, które są popularne zarówno wśród turystów, jak i wspinaczy. Do najbardziej znanych należą:

• Sroga Skała – wysoki wapienny ostaniec, oferujący ciekawe formacje i wspinaczkowe wyzwania.
• Kazalnica Suliszowicka – monumentalna skała, której nazwa odnosi się do jej masywnego wyglądu przypominającego kazalnicę.
• Dębia Skała – miejsce, w którym można spotkać zarówno wspinaczy, jak i wędrowców podziwiających panoramę okolicy.

Ta wędrówka była niezwykle intensywna, a niezwykle ciepłe powietrze dodawało jej surrealistycznego charakteru – przejście przez Suliszowice było niemal letnim spacerem w środku wiosny.

Urokliwe Suliszowice należą do moich jurajskich faworytów.

Na zachód od Kazalnicy.

Fotografia

Na tę wyprawę zabrałem zestaw Sony A7II z obiektywem Zeiss Sonnar 135mm f/2.8. Choć był nieco cięższy niż zazwyczaj wybierany przeze mnie sprzęt, świetnie sprawdził się w fotografowaniu krajobrazu z krótszego dystansu, pozwalając mi dokładnie kadrować poszczególne elementy.

Jak najlepiej wykorzystać obiektyw 135mm do fotografowania krajobrazu na krótkim dystansie?

• Selektywne kadrowanie – obiektyw 135mm pozwala skupić się na konkretnych fragmentach pejzażu, wydobywając detale skał czy roślinności.
• Perspektywa kompresji – dłuższa ogniskowa sprawia, że elementy na różnych planach wydają się bliżej siebie, co nadaje zdjęciom głębi.
• Zbliżenia na tekstury – ostrość i kontrast pozwalają uchwycić strukturę wapiennych skał w sposób niezwykle plastyczny.
• Oddzielanie obiektu od tła – szeroki otwór przysłony może pomóc wyizolować poszczególne elementy krajobrazu, tworząc malowniczy efekt.

Idąc na wschód o kapliczki, napotkałem samotnego jeźdźca.

Kadrowanie pejzażu za pomocą obiektywu 135mm

• Skup się na detalach – zamiast szerokiego pejzażu, warto fotografować konkretne elementy krajobrazu, np. wyeksponowaną skałę czy charakterystyczne drzewa.
• Eksperymentuj z wysokością – fotografując z różnych perspektyw, można lepiej oddać monumentalność skał.
• Wykorzystaj światło i cień – długa ogniskowa dobrze oddaje kontrasty pomiędzy nasłonecznionymi a zacienionymi fragmentami krajobrazu.

Bardzo tu urokliwie.

Ciekawe, o czym sobie myśli.

Podsumowanie Wiosennego Spaceru

Wędrówka po Suliszowicach, pomiędzy Srogą Skałą, Kazalnicą Suliszowicką i Dębią Skałą, była wyjątkowym doświadczeniem. Ciepłe fale powietrza i obecność Jurajskiego Wędrowca, tym razem w postaci cienia, dodały tej wyprawie mistycznego charakteru. Spotkanie z przyjaciółmi w rejonie Dębiej Skały zakończyło dzień pełen refleksji i fotograficznych wyzwań. Dzięki obiektywowi 135mm mogłem uchwycić nie tylko monumentalność skał, ale też ich detale, które składają się na niezwykły pejzaż Jury Krakowsko-Częstochowskiej.

Wiosna.

Wiosna!

Jakiś prasłowiański znak wyspacerowałem.

Profil typowo jurajski.

Łukasz Cyrus i Jurajski Wędrowiec, 2024