Zimowy Szlak św. Idziego i Jurajski Wędrowiec

Zmagania ze Skałowozem i spotkanie w Zrębicach 

Miniony tydzień był dla nas pełen wyzwań, zarówno tych związanych z kaprysami zimy, jak i z nowym, jeszcze nie do końca oswojonym Skałowozem. Jednak determinacja i miłość do Jury nie pozwoliły nam zrezygnować z kolejnej wyprawy. Dziś zabiorę Was na zimową wędrówkę szlakiem św. Idziego, gdzie spotkaliśmy tajemniczego Jurajskiego Wędrowca i odkryliśmy, jak wykorzystać śnieg w fotografii.

Pamiętnik

Miniony tydzień był dla nas prawdziwym testem zimowych warunków. Nowy Skałowóz, który miał być naszym wiernym towarzyszem jurajskich wypraw, okazał się nieco kapryśny. Intensywne opady śniegu i mróz sprawiły, że auto stało się niemal niezdolne do jazdy. Lód blokował nadkola i klapę bagażnika, a niskie zawieszenie uniemożliwiało poruszanie się po zaśnieżonych drogach. Musieliśmy zawrócić z trasy, co było dla nas sporym rozczarowaniem. Na szczęście, po kilku dniach, gdy drogi zostały odśnieżone, mogliśmy wyruszyć na Jurę.

Wycieczka

13 stycznia 2024 roku wyruszyliśmy na wędrówkę czerwonym szlakiem z Zrębic do Pabianic. Zaczęliśmy od Kapliczki św. Idziego, malowniczo położonej wśród ośnieżonych drzew. Pogoda była przepiękna, mroźna, idealna na zimowy spacer. Niestety, naszą radość zakłóciły przeszkody, które napotkaliśmy na szlaku. Rolnicy, właściciele ziem, przez które przebiega szlak, zablokowali ścieżkę oponami i skrzyniami, uniemożliwiając nam przejście. Byliśmy oburzeni i rozczarowani. Wtedy, niespodziewanie, pojawił się Jurajski Wędrowiec. Przybrał postać kruka i poprowadził nas przez las, pokazując obejście blokad.

„Witajcie, wędrowcy!” – przemówił kruk ludzkim głosem. „Niech was nie zrażają te przeszkody. Jura to kraina pełna niespodzianek, zarówno tych pięknych, jak i tych mniej przyjemnych. Pozwólcie, że opowiem wam o św. Idzim, patronie tego miejsca.”

Jurajski Wędrowiec opowiedział nam legendę o św. Idzim, pustelniku, który żył w VII wieku. Według legendy, św. Idzi schronił się w jaskini w Zrębicach, gdzie modlił się i pomagał ludziom. Jest patronem m.in. pasterzy, matek karmiących i osób niepełnosprawnych. Kapliczka, którą mijaliśmy, jest miejscem kultu św. Idziego.

„Pamiętajcie,” – dodał Wędrowiec – „że Jura to nie tylko piękne krajobrazy, ale także bogata historia i tradycja. Szanujcie to miejsce i jego mieszkańców.”

Dzięki Wędrowcowi, ominęliśmy blokady i kontynuowaliśmy naszą wędrówkę.

Kapliczka św. Idziego.

Fotografia

Zimowa aura to idealny czas na eksperymenty z fotografią. Świeży śnieg może posłużyć jako doskonała „szara/biała karta” do ustawienia balansu bieli i określenia poprawnej ekspozycji. Oto kilka porad:

• Balans bieli:
• Ustaw aparat na tryb manualny.
• Skieruj obiektyw na śnieg i zrób zdjęcie.
• W menu aparatu wybierz opcję „własny balans bieli” i wczytaj zrobione zdjęcie.
• Dzięki temu uzyskasz neutralne kolory na zdjęciach.
• Ekspozycja:
• Śnieg odbija dużo światła, co może zmylić automatyczny pomiar ekspozycji.
• Ustaw kompensację ekspozycji na +1 lub +2 EV, aby uniknąć niedoświetlenia zdjęć.
• Możesz też użyć trybu manualnego i samodzielnie ustawić parametry ekspozycji.
• Kompozycja:
• Wykorzystaj biały śnieg jako tło, aby podkreślić kolorowe elementy krajobrazu.
• Zwróć uwagę na linie i kształty, które tworzy śnieg.
• Fotografuj pod słońce, aby uzyskać ciekawe efekty świetlne.

Zimowa Jura pełna niespodzianek

Zimowa wędrówka szlakiem św. Idziego była dla nas pełna wyzwań, ale i niezapomnianych wrażeń. Spotkanie z Jurajskim Wędrowcem i jego opowieść o św. Idzim sprawiły, że spojrzeliśmy na to miejsce z nowej perspektywy. A eksperymenty ze śniegiem jako „szarą kartą” pozwoliły nam odkryć nowe możliwości fotografii zimowej.

To planowana trasa, nie uwzględnia obejścia rolniczych blokad.

Nawet z obejściami, profil trasy był bardzo płaski.

Łukasz Cyrus i Jurajski Wędrowiec, 2024